۶ اشتباه رایج در یادگیری برنامهنویسی (و راه دوری از آنها)
در این چند سال تدریس دیدهام بیشتر کسانی که برنامهنویسی را رها میکنند، کماستعداد نبودهاند؛ فقط در یکی از این تلهها افتادهاند. اگر زود آنها را بشناسید، بسیار راحتتر پیش میروید.
۱. فقط آموزش دیدن، بدون کد زدن
ویدیو پشت ویدیو میبینید و همهچیز منطقی به نظر میرسد، اما وقتی خودتان میخواهید چیزی بسازید، ذهنتان خالی است. راهحل: بعد از هر بخش آموزش، همان را بدون نگاه کردن دوباره بنویسید و تغییری کوچک هم در آن بدهید.
۲. پریدن بین زبانها و فریمورکها
هر هفته ابزار جدیدی محبوب میشود و وسوسهی امتحان کردن همهشان زیاد است. راهحل: یک مسیر را انتخاب کنید و تا زمانی که چند پروژهی کامل با آن نساختهاید، تغییرش ندهید.
۳. حفظ کردن بهجای فهمیدن
لازم نیست هیچ دستوری را حفظ کنید؛ همهی برنامهنویسها مدام به مستندات سر میزنند. آنچه مهم است، فهمیدن دلیل کار کردن کد است. راهحل: هر خط کدی را که مینویسید، بتوانید با زبان خودتان توضیح دهید.
۴. ترس از خطا
خطا یعنی برنامه دقیقاً به شما میگوید کجا مشکل دارد. راهحل: پیام خطا را کامل بخوانید، خط مشخصشده را بررسی کنید و اگر متوجه نشدید، متن خطا را جستوجو کنید.
۵. پروژه نساختن
بدون پروژه، هم یادگیری سطحی میماند و هم چیزی برای نشان دادن به کارفرما ندارید. راهحل: از همان ابتدا پروژههای کوچک بسازید و بهتدریج بزرگشان کنید؛ همه را هم در GitHub منتشر کنید.
۶. تنها پیش رفتن و نپرسیدن
گاهی مشکلی که ساعتها وقت میگیرد، با یک پرسش پنجدقیقهای حل میشود. راهحل: منتور، کلاس یا جمعی از برنامهنویسها پیدا کنید که بتوانید پرسشهایتان را از آنها بپرسید.
